Tampi's Anecdotes

അടുത്ത ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ രാവിലെ പ്രാതലും കഴിച്ചു റൂം vacate ചെയ്തിറങ്ങി,പാതാൾ ഭുവനേശ്വറിലേയ്ക്ക്. സാധാരണ ഏതു യാത്രയ്ക്ക് പോകുമ്പോഴും ഒരു ചെറിയ അന്വേഷണം നടത്താറുണ്ട് പോകുന്ന സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച്. പക്ഷേ, ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിന് ചാഞ്ചല്ല്യം. പാതാളമാണ് പോകുന്ന സ്ഥലം. എന്റെ അമ്മ പാതാള ഗണപതിയെ തൊഴാൻ പോയശേഷമാണ് അമ്മയ്ക്ക് കാലിന്റെ വേദന തുടങ്ങിയത്. കോവിഡ് കാലത്തെ ലോക്ഡൗൺ കാരണം ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാവാം അമ്മയ്ക്ക് ഇത്രയും മാനസികാസ്വാസ്ഥ്യം എന്നു കരുതിയ ഞങ്ങൾക്ക് തെറ്റി. ആ വേദന അമ്മയെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാൻ വന്ന bone കാൻസർ ആയിരുന്നു എന്ന് വളരെ താമസിച്ചാണ് അറിഞ്ഞതും. എന്തായാലും, പാതാള ഭുവനേശ്വർ എന്ന്  കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഈ കാരണങ്ങളാൽ ആയിരുന്നു എന്റെ ഭയം. ചെറിയ ഭീതി ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പുറമെ ഞാൻ ഒരു ധൈര്യവതി ആണ് എന്നാണല്ലോ എന്റെ ഒരു ഇതും!  അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഏകദേശം 8 മണിയോടെ യാത്ര തിരിച്ചു, ഒരു നാല് മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്..ഒന്നരമണിക്കൂറിനു ശേഷം സോമേശ്വർ എന്ന ബോർഡ്‌ കണ്ടു, ആ പേര് കണ്ടപ്പോഴേ അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം ഉണ്ടോ എന്നൊരു സംശയ...

    മാർച്ച്‌ 18, യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ മുതൽ കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം എത്തി.   Mahavatar Babaji: ബാബാജിയെ കുറിച്ച് ആദ്യമായി വായിക്കുന്നത് എന്റെ നാൽപതുകളിൽ, “An autobiography of a yogi“ പരമഹംസ യോഗാനന്ദയുടെ പുസ്തകത്തിലൂടെയാണ്. ഇന്നും വളരെ അധികം പ്രചാരത്തിൽ ഉള്ളതാണ് ഈ പുസ്തക. പിന്നീട് Shri M ന്റെ ജീവചരിത്രത്തിലും ബാബാജിയുടെ ദർശനം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചതായും പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലാഹരി മഹാശയന്റെ ഗുരുവാണ്, ക്രിയ യോഗ ഇദ്ദേഹത്തിലൂടെ ആണ് പ്രചാരത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ളതും.  ഒരു നിമിത്തം പോലെ എന്റെ കസിൻ മോളി ചേച്ചി ബാബാജിയുടെ ഒരു ഫോട്ടോ തന്നിരുന്നു, ആരാണ് എന്ന് മനസിലായതും ഇല്ല എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം. ഈ യാത്ര പ്ലാൻ ചെയ്തപ്പോൾ “An autobiography of a yogi“ പൊടി തട്ടിയെടുത്തെങ്കിലും വായിച്ചു തീർക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. 2005 വരെയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം ലഭിച്ചവർ ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു. എന്തയാലും ബാബാജി ഗുഹയിലേക്കുള്ള യാത്ര രാവിലെ 6.30 യ്ക്ക് ഭിംതാളിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ചു. ഏകദേശം 4 മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട് ദ്വാരഹട്ടിലെ ബാബാജി ഗുഹയിലേയ്ക്ക്. ഓരോ മലകളായ മലകൾ കടന്നു പോകുമ്പോൾ ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചു നിൽക്കു...